چند روز پیش مصاحبه ای خواندم از معاون وزیر نیرو در مورد بحران دریاچه رضاییه و دو سه روز پیش هم در مورد بحران آب در ایران در طی دهه های اینده. حقایق بسیار جالبی در مورد دریاچه رضاییه گفته بود. از اینکه در اثر تاثیرات گرمایش جهانی ، کم بارانی در طی سال های اخیر، و زدن سد های متعدد بر روی رودخانه های منتهی به این دریاچه، سطح آب این دریاچه دو متر از حد نرمال ان پایین تر رفته و حدود یک سوم از حجم دریاچه کم شده است. پیش بینی می کرد که با این اوضاع و احوال و با این روند تا بیست سال دیگر این دریاچه هم خشک می شود و میشود یک دریاچه نمک دیگر . و یک فاجعه زیست محیطی بوجود می آید مثل دریاچه آرال در قزاقستان.
گزارش دیگری خواندم در مورد الودگی بیش از حد رودخانه کارون به همراه یک سری عکس که نشان می داد کارون بقدری الوده شده است که بوی گند می دهد. تمام فاضلاب های شهر های مسیرش به ان می ریزد و همینطور فاضلاب های صنعتی و کشاورزی.
گزارش دیگری را در مورد نابودی جنگل های شمال ایران می خواندم . و اینکه این جنگل های ارزشمند و طبیعی و غیر قابل بازیافت چگونه فدای سود جویی افرادی می شوند که با تبدیل ان ها به زمین های بایر و ساخت ویلا ان ها را نابود می کنند برای کسب پول و ثروت بیشتر. و یا اینکه چوب های این جنگل ها برای ساخت کاغذی استفاده میشود که از طریق کشور های دیگر هم قابل خرید است.
در مناطق شرقی و مرکزی که شرایط بسیار بحرانی تر و وخیم تر شده است. بعلت کمبود آّب بیابانزایی در حال توسعه است و روستا ها و شهر های بسیاری را تهدید می کند. بعضی از استان ها مثل سیستان باید مردم آن از این استان مهاجرت کنند چون نمی توان برای ان ها آب تهیه کرد.
و بسیاری موارد دیگر مثل، الوده شدن دریای خزر ،نابودی پوشش گیاهی و فرسایش خاک، کاهش حجم اب های زیرزمینی و یا الودگی ان ها و .....
این ها گوشه هایی از بحران های محیط زیستی است که ایران را در حال و در طی دهه های اینده تهدید می کند. هر کدام از این تهدید های طبیعی چقدر می توانند به این سرزمین صدمه بزنند و چقدر تلفات و خسارت به مردم وارد کنند سوالی است که تحقیقات می تواند به ان پاسخ دهد..
گاهی با خودم فکر می کنم این سرزمین با این مشکلات و با این رهبران نزدیک بین به کجا می رود؟ و جواب خشن طبیعت به ظاهر آرام به این همه بی عدالتی و بی مدیریتی به او چه خواهد بود؟
کانادا کشوری است که بیست درصد آب های شیرین جهان را در اختیار دارد و جمعیت ان به سختی به سی و سه میلیون می رسد. ولی در این کشور برای حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی و اب ها انجنان قوانین سخت گیرانه ای وجود دارد که برای ما تعجب اور است. چرا که فهمیده اند بدون یک محیط زیست سالم امکان حیات هم برای ادم ها وجود نخواهد داشت. ما کی به این درجه از هوشمندی خواهیم رسید خدا داند؟
